23 Ağustos 2015 Pazar

Bankacılık Hikayeleri - 1 - Paranın Kimde Olduğu Belli Olmaz


Sevgili okurlar,

Bankacılık yapmaya karar vermiş olan bir insanın bence ilk işi müşterilerine adil, doğru, hakkaniyete uygun hizmet vermeye çalışması olmalıdır. Bir müşterinin görüntüsü cüzdanının aynası olmayabilir. Bir müşterinin sessiz tavırları aslında kendine güveni olmadığının bir göstergesi olmayabilir. Bir müşterinin mütevazı oluşu o müşterinin size katma değer sağlamayacak olmasına işaret etmeyebilir. Alın size bir örnek…

Bir bankanın İstanbul’da oldukça lüks bir semtte bir şubesi açılıyordu. Banka bu şubeyi açarken oldukça temkinliydi çünkü sonuçları hakkında emin olamıyordu. Şube açılmış ama pek giren çıkan yok gibiydi. Çalışanlar var güçleri ile müşteri kazanmaya çalışıyorlar ama bunu henüz yeterince başaramamışlardı.

İşler bu şekilde iken içeriye yaşlı bir teyze girdi. Biraz korkak biraz da kendinden pek emin olmayan bir sesle

“Evladım siz para alıyor musunuz?” dedi

Şube çalışanı, “Evet, teyze hesap açmak ister misin?” dedi,

Teyze “Evet evladım isterim”

Çalışan, teyzenin giyiminden herhalde ufak bir birikimi var onu yatıracak diye düşündü. Sonra sordu

“Teyze, Ne kadar yatırmak istersin?”

Teyze ufak bir hesap yaptı, “9 milyar yatabilir miyim?” dedi. 9 milyar halk dili ile 9 Bin TL idi. Malum altı sıfırı halk olarak halen paramızdan atamadık.

Banka çalışanı teyzeye “elbette, ne kadar vade istersin?” diye sordu. Bunu sorarken içinden hedefler deniz gibi gelen mevduat ise bir kova su kadar diye içinden düşünmeye başladı. Bu onun saygısında herhangi bir azalmaya neden olmadı ama keşke daha büyük mevduat gelseydi diye düşünmeye devam etti. Ama teyzeye bir çay söylemeyi de ihmal etmedi.

Daha sonra teyze “evladım, para yanımda yok daha sonra ben hesabıma göndersem olur mu?” dedi.

Banka çalışanı “elbette teyze, işte hesap numaran bu, ne zaman istersen gönderebilirsin” dedi.

Daha sonra teyze veda etti ve gitti.

Aradan bir süre geçti. Banka çalışanı teyzeyi unutmuştu bile. Daha sonraki bir gün sabah raporları inceleyen müdür gözlerine inanamadı. Raporlarda herhalde hata vardı. Bir gün önce 500 bin TL olan mevduat o gün 9,5 milyon TL olarak görünüyordu. Bu müşterinin kim olduğunu sordu. Müşterinin temsilcisi olan çalışan da gözlerine inanamıyordu. Bir sabah geldiklerinde belki hedeflerinin yarısından fazlası tutmuştu. O müşteri birkaç gün önce gelen yaşlı teyze idi. 9 Bin TL sanılan mevduat da aslında 9 Milyon TL idi.

İşte böyle dostlar, paranın kimde olduğu belli olmaz. O teyze belki başka bankaya gitse herhangi bir itibar görmeyecekti. Ama bu bankanın müşteri temsilcisi teyzeye mevduatından dolayı değil herhangi bir insan olduğu için itibar etmişti. Teyze de bundan dolayı memnun kalmış ve bankaya 9 Milyon TL göndermişti. Kim bilir belki de diğer bankadan memnun olmadığı içindi.

Bu şubenin yılsonu mevduatı 15 milyon TL olmuştu ve bunun 9 Milyon TL si halen bu teyzedendi.

Hepinize iyi günler dilerim…

1 yorum:

  1. Para ile İmanın kimde olduğu belli değildir. Güzel bir örnek...

    YanıtlaSil